protestes

جمهوری اسلامی پس از چهار دهه اینک به خط پایان خود نزدیک می شود، دیگر نه پایینی ها از سرکوب وحشیانه رژیم هراسی بخود راه می دهند  و نه بالایی ها در حکومت کردن بر توده ها متحدند که ترک و شکاف سیاسی در بین آنها روزبروز بیشتر و بیشتر میگردد.

 

جنبش اعتراضی داخل کشور هر روز با حدت و شدت تمام در مقابل سپاه جهل و سرکوب مقاومت می کند، اعتراضات شهرهای مختلف به شرایط سنگین و غیرقابل تحمل گرچه با سرکوب شدید همراه است ولی مردم به تنگ آمده تن به عقب نشینی نمی دهند. دیگر وعده های پوچ "آب و برق مجانی"، "کلید حل مشکلات" و غیره بین مردم خریداری ندارد. توده های میلیونی بعینه می بینند که رژیم حتی قادر به پرداخت حقوق ماهیانه کارگران و کارمندان نیست، کمبود آب و قطعی متداوم برق مردم را بستوه آورده است که نماد عینی آن تظاهرات ماهها و روزهای اخیر در شهرهای مختلف می باشد. زنان کشور از کوچکترین حقوق انسانی محروم می باشند، تجاوز به کودکان و ازدواج اجباری دختران به سن قانونی نرسیده لکه ننگ دیگری بر پیشانی این رژیم می باشد.

در این بین ملیت های غیرفارس تحت ستم مضاعف و شرایط شاق غیر انسانی شدیدا سرکوب می شوند؛ حقوق انسانی آنها لگدکوب می شود، تبعیض در کسب شغل، انتصاب حاکمان وارداتی به مناطق ملی، ممنوعیت تدریس و تحصیل به زبان مادری و آزادی پوشش برای زنان منسوب به ملل غیرفارس، تبعیض در اجرای فرایض دینی و ... نماد عینی ستم و تبعیضی است که این رژیم بیش از چهل سال به آنها روا می دارد.

در این میان اپوزیسیون خارج از کشور و نمایندگان احزاب چپ و راست متداوما در پی تشکل اتحادها بزرگتر و کسب حمایت های جهانی و بین المللی برای پیشبرد مقاصد خویش برای ایران فردای بدون رژیم آخوندی هستند. البته تشکل های سیاسی گروهها منسوب به ملل غیرفارس نیز نسبتا فعال است و تنی چند از دوستان تورکمن ما در آنها شرکت می کنند که بنابه گفته های آنان اندک و انگشت شمار بودن شان در این نشست ها تشتت و پراکندگی مان را نشان می دهد.

دوستان تورکمن حساسیت شرایط کنونی را دریابیم.

در این اوضاع و احوال کنونی که هر گروه سیاسی در پی تحکیم وحدت صفوف خود می باشد، شایسته نیست که روشنفکران و فعالین سیاسی تورکمن به پراکندگی و تشدد محکوم بمانند. ما معتقدیم که ملت تورکمن و نمایندگان سیاسی و جنبش فکری و اجتماعی آنها شایسته و قابلیت آنچنان نیرو پتانسیل سیاسی است که بتواند این پرده پراکندگی را درنوردد و به سان انسانهای آزاده، صف مبارزاتی خویش را تحکیم بخشد.

دوستان! ما در مقابل ملت خویش مسئولیم، اگر ادعای روشنفکری و انقلابیگری داریم و به دارا بودن سابقه سیاسی خود م بالیم، باید که اهداف مان را تا سرمنزل مقصود بی محابا دنبال نمائیم.  و گرنه در فردایی نه چندان دور ملت تورکمن در مقابل این بی تعهدی و بی مسئولیتی مان از ما خواهند پرسید که چه کرده ایم، خواهند پرسید که چرا بخاطر اختلافات جزئی نتوانستیم در مقابل سیاست های خانمان برافروز رژیم متحدانه مقاومت کنیم، چرا نتوانستیم سیاست های مخرب رژیم در تورکمن صحرا را در سطح وسیع افشا و به مقابله با آن بپردازیم... که صد البته استدلالی چون "من زندان کشیده ام، وظیفه ام را در قبال جنبش ملی انجام داده ام و یا برای وحدت فعالین تورکمن تلاش کردیم، به نتیجه نرسید، که توجیهاتی بیش جز برای اقناع پاسسیو بودن مان نخواهد بود، که باید این تفکر دگماتیک شکسته شود.

دوستان! اگر تا دیروز به رهبران جنبش ملی تورکمن انتقاد میکردیم که چرا از تجربیات زمانه خویش برای ما چیزی نگفتند و ننوشتند و ما را در کوران سیاست و مبارزات سالهای اوائل انقلاب بی تجربه گذاشتند... باید اذعان کرد که، اگر آنها در پشت دیوار آهنین نتوانستند چیزی به ما از تجربیاتشان بیادگار بگذارند، نسل جدید تورکمن بمراتب بیشتر از آن یقه ما را خواهند گرفت که چرا نتوانستیم در جوامع باز و دمکراتیک اروپایی هیچ دوایی برای دردشان نیافتیم.

دوستان! این ها مسائل واضح و مبرهنی است که دل یکایک ما را به درد می آورد، ما باید برای شکوفایی جامعه تورکمن، برای فرزندان مان، برای نسل آینده مان تلاشمان را بیش کنیم. باید که سلاح های آمان جان ها و شیرلی ها را برای شکوفایی و بهروزی جامعه تورکمن صیقل دهیم.

دوستان! برای مستحکم تر کردن صف انقلابی مان و  به منظور تشدید مبارزات ملی و تحکیم وحدت عمومی در سطح جنبش  پیشنهاد ایجاد تشکلی تحت عنوان «شورای همبستگی تورکمن» ها را ارائه می کنیم که بتواند بازتاب خواست های عمومی جنبش ملی- دمکراتیک ملت تورکمن بوده  که در راستا و محورهای زیر فعالیت نماید:

  • مبارزه برای برقراری سیستم فدرال و لائیک در ایران، ارائه برنامه مشخص؛
  • دفاع از حقوق ملی ملت تورکمن درعرصه های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، در جوامع منطقه ای و بین المللی؛
  • ایجاد مکانیزیمی به منظور یافتن وحدت در سطح جنبش عمومی با نیروهای واقعی مخالف رژیم که بازتابنده حقوق ملی ملت مان باشد.
  • شرکت گسترده و مستکحم در نشست ها و کنفرانس های اپوزیسیون با ارائه برنامه منسجم ملی.

دوستان! ما می توانیم و باید بتوانیم از پس این تشتت و پراکندگی برآمده به وحدتی سترگ و قوی فرارویئم.

ما شما را بدون در نظر داشت دیدگاه فکری و تشکلی تان به شرکت در تحکیم این برهه از فعالیت سیاسی مان دعوت می کنیم، نگذاریم فردا خیلی دیر شود.

با ایمان به پیروزی مان برای فردایی بهتر!

مرکز مطالعات تورکمن

اول آگوست 2018/دهم مردادماه 1397   

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

مطالب مرتبط:

بیانیه: در محکومیت اعدام مبارزین کرد و حمله به نشست کمیته مرکزی حزب دمکرات کردستان

زوزه شوونیست های فارس برای کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر

ویدئو. ورود غیرقانونی پلیس به منزل مردم و دست بردن به اسلحه در روستای گری دوجی

متن کامل کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر

"دروازه های تمدن بزرگ" پهلوی در تورکمن صحرا به روایت تصویر

تورکمن ها و انقلاب مشروطیت

آمار بازدید کنندگان

بازدید امروز : 57
بازدید دیروز : 171
بازدید هفته :901
بازدید ماه :4877
بازدید کل :47950

شخصیت های مهم تورکمن

بیاد جانباختگان جنبش ملی تورکمن

  • توماج
    توماج
  • حاج محمد آخوندی
    حاج محمد آخوندی
  • جلیل ارازی
    جلیل ارازی
  • محمد اراز بهنام
    محمد اراز بهنام
  • حکیم شهنازی
    حکیم شهنازی
  • پرویز ایران پور
    پرویز ایران پور
  • سافارگل خالدزاده
    سافارگل خالدزاده
  • نورقلی پور
    نورقلی پور
  • سلیمان محمدی
    سلیمان محمدی
  • حمید یگن محمدی
    حمید یگن محمدی
  • عبدالله قزل
    عبدالله قزل
  • دورت لر
    دورت لر
  • رحمان بردی ندیمی
    رحمان بردی ندیمی
  • بهروز آخوندی
    بهروز آخوندی
  • انین گوگلانی
    انین گوگلانی
  • آرچا بصیری
    آرچا بصیری
  • قربان شفیقی
    قربان شفیقی
  • آتا خانجانی
    آتا خانجانی
  • حمید فرجاد
    حمید فرجاد
  • بهمن ایزدی
    بهمن ایزدی
  • توماجی پور
    توماجی پور
  • خدایبردی پنق
    خدایبردی پنق
  • صوفی زاده
    صوفی زاده